بخار... 

انگار زیادی داشتم چاق می شدم .می خواستم همه چیز روبگم تا یه جوری بزنه بیرون -همش می ترسیدم گفتم نکنه همه برن ومن همین جا بمونم ونتونم حتا حرف بزنم.انگار تمام مدت تو آینه نگاه کرده بودم.از وقتی بیدار می شدم تا وقت خواب مثل یک خر زنگی پیر هی دور آینه یا آینه دورم پیچ می خورد . این اواخر حتا جوری بود که فکر کردم داره پاهام میره داخل آینه.یعنی تمام ذهن ام این شده بود که اگه یکی منو ببینه و بگه این دختر چقد سوسکه!!..... منو عذاب می داد .دلم می خواست  مثل همه ی اون آدما می رفتم ولی نمی شد . یه چیزی این وسط گیر کرده بود نمیدونم کجا ؟رفتم بیرون و به اندازه ی یک کیلو سم خریدم.پیش خودم  فکر می کردم شاید جمجه ام رو هم بخوای وزن کنی همین قد میشه ولی بعد که خوب فکرش رو کردم دیدم نه چون تو تمام این مدت پرش کرده بودم از مزخرفات ابکی  پرورش اش  داده بودم تو یه لجن زاری که داشت ازش چیز های جدید می زد  بیرون . دیروز همین که چشمم افتاد بهش جیغ زدم -آخه نمی دونم چرا همش فکر می کردم که اینجای من با همه فرق داره انگار می خواست  گریه کنه .گرگ!!!.. خنده ام گرفته بود. آخه مگه یه آدم چقد میتونه کار بکنه زندگی بکنه و بکنه تو بطری که هیچ وقت یخ نمی زنه . حتا تو سرد ترین یخچال ها. من باید می رفتم و دیگه حتا پشت سرم رو هم  نگاه نمی کردم . کم  کم داشت حالم بهم می خورد . از بس مثل سگ شکم پاره ناله می کرد. واقعن مسخره بود .این که بشینی به امید قطاری که خیلی وقته رفته . منتظر آدمی باشی که خیلی وقته استخوان هاش پوسیده .این جاست که بازم طبق معمول دلت می خواد سرت رو بزنی به این اسمون احمق .آخه من که نمی تونستم برم بایه زن که ندیدمش ازدواج کنم . ولی دوس داشتم دکتر هرچه زودتر روز زایمان منو جلو می انداخت .زایمان فکر های کثیف -زایمان خوردن یک استکان چای گرم تو درزی که دوس داری یه ادم خوب کنارت بشینه . ولی با وجودی که همه چیز داشت خاموش می شد کتری همچنان می جوشید و بخار می کرد .